Analizując fragmenty Przedwiośnia i Granicy porównaj kreacje matek. Określ wzajemne relacje między matką i dzieckiem, wykorzystując znajomość utworów.

kreacje matek w przedwiośniu i granicy

Matka to bez wątpienia jedna z ważniejszych , jeśli nie najważniejsza, osób w życiu każdego człowieka. To ona go rodzi, karmi piersią, pielęgnuje od małego i wychowuje na dorosłego człowieka. To dlatego wielu pisarzy porusza temat matki. Zrobiła to również dwójka wielkich powieściopisarzy międzywojennych – Stefan Żeromski w Przedwiośniu i Zofia Nałkowska w Granicy. I choć kreacje matek i ich dzieci nie stanowią głównego wątku w obu dziełach, są równie ważne jak wiele innych [wątków], w tym rozdarcia wewnętrznego głównego bohatera.

Jadwiga Baryka jest szczęśliwą kobiętą – ma piękny dom, dużo pieniędzy a przy tym kochającego męża i syna. Mimo to czuje się zagubiona – Baku jest dla niej obce, tęskni za Polską. Do pierwszego nieszczęścia dochodzi jednak wtedy, gdy Seweryn Baryka musi wyjechać na wojnę. Pani Jadwiga, która żyła wcześniej beztrosko, od teraz musi zajmować się domem i jedynym synem, Czarkiem. Bardzo to brakuje jej męża, pomimo (nieszczęśliwej) miłości do Szymona Gajowca. Dlatego też jeszcze bardziej kocha swoje dziecko, gdyż tylko on jej został. Cezary jednak się od niej bardziej oddalał, ciągle ,,chwytał czapkę i wylatywał pędem z domuʼʼ, nie umiał dostrzec jej miłości. Było to spowodowane nie tylko swobodą, nowymi kolegami, rewolucją komunistyczną, ale również wspomnieniami z dzieciństwa – z ojcem miał lepsze i bliższe relacje, zaś pani Barykowa była ,, cichym i pokornym cieniem osobyʼʼ. Zmienił stosunek do matki dopiero po konsekwencjach swojego donosu – zauważył, jak jego rodzicielka ciężko pracuje, jak dba o wszystko. Jednak śmierć pani Jadwigi była bolesna dla młodego Czarka – uświadomił sobie, że stracił osobę którą tak kochał, a ona jego. Przez to również poczuł wstręt do rewolucji; choć jak wiadomo, było to tylko chwilowe.

Całkowite przeciwieństwo matki z Przedwiośnia stanowi Romana Niewieska, mama Elżbiety Bieckiej. Była to bardzo piękna kobieta, u której uśmiech był pełen dobroci. Niestety nie była idealna. Rozwiodła się z mężem dla innego i wyjechała zostawiają zagranicę zostawiając małą Elę pod opiekę siostrze jednego ze swoich mężów, Cecylii Kolichowskiej . Przyszła żona Zenona nigdy nie potrafiła zrozumieć matki; nie otrzymała miłości od niej. ”Uczyła się” kochać w domu ciotki. Jednak ”nie zdała do końca dobrze egzaminu”, co widać na dalszych kartach powieści. Elżbieta traktowała panią Niewieską po prostu jak drugą kobietę. Dla niej matką była Cecylia choć nigdy jej tego nie powiedziała , czego bardzo żałowała. Ponadto, jak wyjechała na jakiś czas do (biologicznej) mamy, nie umiała jej wybaczyć (co można jeszcze zrozumieć), ale nawet nie umiała powiedzieć jak bardzo ma wielki ma do niej żal. ,,Myślała o niej, że jest niedobra ʼʼ.

W obu utworach wątki dot. matek są równie ważne. Jednak kreacje ich są zbudowane na zasadzie kontrastu. Jadwiga Baryka pomimo niepewności , strachu i przeciwności losu kocha syna. I kocha go nadal mimo jego wad (złe zachowanie, popieranie rewolucji). To dla niego żyje, poświęca się, ryzykuje, podupada na zdrowiu – wygląda bardzo staro choć ma nieco ponad 40 lat.  Tylko przy nim czuje się dobrze , czuwa nad nim w nocy (,,Wolała jednak bezsenność białej nocy niż trwogę białego dnia ʼʼ). Pani Baryka jest symbolem matki idealnej, matki cierpiącej. Natomiast Romana Niewieska (Biecka) ma złe relacje z Elżbiętą; stawia wyżej swoje dobro nad dobro córki. Nie musiała się poświęcać, żyła sobie beztrosko z wieloma mężczyznami. Pomimo swego wieku nadal była atrakcyjna – co z tego , skoro i tak była ,, bezużyteczna” ? ▄ bo Nie chciała zresztą niczego naprawiać.

Można również dostrzec zależność między matkami a ich dziećmi.  Młody bohater Przedwiośnia mimo jego złych decyzji i zachowań – czyli braku zrozumienia matki (pomijając już przyszłe wydarzenia takie jak unieszczęśliwienie trzech kobiet czy brak patriotyzmu) ,- jest pozytywnym bohaterem gdyż w końcu t pocz odwzajemnił uczucie do mamy. Zaś Elżbieta nie tylko nie potrafiła (nawet nie chciała) jwybaczyć matce , ale również powieliła jej błąd – zostawiła dziecko teściowej i wyjechała.  Obie powieści pokazują nie tylko to , że matka do końca życia jest tą samą osobą, ale również  to , że stanowi wielką rolę w życiu każdego człowieka. Niezależnie czy byłaby dobra bądź nie dla swojego dziecka.

Jak się podobał wpis? Kliknij na gwiazdkę, by ocenić!

Średnia ocen: 0 / 5. Łącznie oddanych głosów: 0

Ten wpis jeszcze nie ma oceny. Możesz być pierwszy!

By być na bieżąco z moimi wpisami, możesz mnie zaobserwować na poniższych social media. Dzięki z góry za wszelkie lajki, suby i followsy!

Rozumiem, że tekst był słaby… Co mógłbym poprawić?

Twoje propozycje/uwagi:

Skomentuj ten wpis za pomocą fejsbukowego konta!
Udostępnij poprzez:

Zobacz także:

Comments are closed.